Cookie beleid VPV Purmersteijn

De website van VPV Purmersteijn is in technisch beheer van VoetbalAssist en gebruikt cookies. Hieronder de cookies waar we je toestemming voor nodig hebben. Lees ons cookiebeleid voor meer informatie.

Functionele cookies

Voor een goede werking van de website worden deze cookies altijd geplaatst.

Analytische cookies

Google analytics Toestaan Niet toestaan

Marketing cookies

Facebook Toestaan Niet toestaan

    welkom bij vpv purmersteijn

    Op onze website vind je allerlei informatie over onze mooie club. Van actuele zaken over wedstrijden en trainingen tot achtergrondinformatie.

    DVC Buiksloot 2 - Purmersteijn 2 0-6 (0-2)

    Buiksloot 2 (zon)

    0 - 6

    Purmersteijn 2

    Competitie

    Mannen, 2, Groep 2 10

    Datum

    30 augustus 2015

    Scheidsrechter

    Bijvoet, C.J.H.

    Accommodatie

    Onbekend

    Met veel veel plezier keek ik uit naar de wedsrijd tegen DVC Buiksloot, een fusieclub tussen de twee roemruchte Amsterdamse  voetbalverenigingen uit Noord, de Volewijckers en DWV.

    In september 1962, was ik aan de hand van mijn vader naar het oude Volewijckers stadion geweest om daar de wedstrijd tegen Feijenoord te zien. De bewoners van het Mosveld stadion (de Amsterdammers speelden toen nog in de ere divisie) dompelden de Rotterdammers in diepe rouw en 13500 toeschouwers zagen hoe Coen Moulijn en zijn teamgenoten met 3-0 kopje onder gingen.

    Dat alle mooie dingen gesloopt moeten worden is niet alleen in Purmerend het geval want ook in Amsterdam weet men daar wel raad mee. In 1964 moest de club ten faveure van een onbenullige weg verhuizen naar Sportpark Buiksloterbanne. Een maal heb ik daar (ook weer aan de hand van mijn vader) nog een wedstrijd in het betaalde voetbal gezien, maar veel stelde dat inmiddels niet meer voor. Wat wel indruk maakte was de mooie Elascon tribune. Dit soort tribunes werden vooral in de jaren 60 veel gebouwd. Voor degenen die niet weten hoe zo’n bouwwerk er uit zag, bij Zeeburgia en op het oude DWV terrein staan nog zulke mooie exemplaaren.

    Dus trok ik opgewekt afgelopen zondag morgen naar Amsterdam Noord om daar nog de de resten te aanschouwen van wat eens betaald voetbal was. Maar wat kwam ik bedrogen uit. In 1992 is het veld ten gevolge van een herindeling verdwenen voor woning bouw en even verderop verrees een nieuw complex. Die mooie tribune was in geen velden of wegen meer te bekennen en zal waarschijnlijk zonder enige vorm van historisch besef op een of andere sloperij zijn geeindigd.

    Na het gelijke spel tegen Fortuna Wormerveer togen de mannen van Rene Panhuis vol goede moed naar Amsterdam Noord en, eerlijk is eerlijk, die goede moed was meer dan terecht.

    Toch zag het er in het begin niet naar uit dat deze wedstrijd in zo’n monsterscore zou eindigen want DVC Buiksloot bleek over een team te beschikken dat zich niet zonder slag of stoot wilde over geven. De eerste 15 minuten waren in het voordeel van de tegenstander die met fysiek spel de Purmerenders wilden imponeren.  Dat lukte echter niet want Purmersteijn blijkt over een team met stylisten te beschikken maar heeft ook een aantal jongens in het team die de duels niet uit de weg gaan. Zo konden zij met het verstrijken der minuten steeds meer het spel naar zich toe trekken. Echter, er was nog wel een twaalfde man die constant roet in het eten aan het gooien was, nl. de grensrechter. Alsof hij bij een rugby wedstrijd aan het vlaggen was (daar mag de bal nl. niet naar voren gespeeld worden) deed hij zijn afbrekende werk. Ik zeg altijd maar zo, een beetje clubgrensrechter heeft meer rendement dan een goede spits of keeper. Deze jongeman versloeg werkelijk alle voorgaande “valsvlaggers” met gemak. Bij werkelijk elke aanval ging zijn vlag zonder enige vorm van gene omhoog. De verder prima fluitende scheidsrechter Bijvoet had echter een onwrikbaar vertrouwen in "de mens" en floot bijna elke keer dat de vlag omhoog ging. Ik denk dat dit zeker 5 a 6 doelpunten heeft gescheeld.

    Toch kon een doelpunt niet uitblijven al was daar echter wel een strafschop voor nodig. Yassir schoot de bal perfect in de hoek en dat gaf de “Blauw Witte Leeuwen”wat meer rust. Vlak voor de rust liet onze horsel Yassin nog de 0-2 aantekenen.

    De tweede helft bleek slechts een formaliteit te zijn want met speels gemak liep Purmersteijn uit. Yassin, Mauro en Kevin (2x) bepaalden de eindstand op 0-6.

    Zonder nu gelijk in superlatieven (toch wel een van mijn stokpaardjes) te gaan vervallen, moet mij toch van het hart dat hier een goed elftal staat dat alleen nog maar beter kan worden. Zoals hierboven reeds gemeld bestaat dit team uit een goede mix tussen gepolijste voetballers en mannen, die wanneer de situatie er om vraagt, uit een ander vaatje kunnen tappen. Voeg daar nog eens bij dat hopelijk de geblesseerden Luca en Dennis binnenkort weer fit zullen zijn en een mooie toekomst lacht ons tegemoet.

    Toch moeten we waken voor al te veel optimisme want aanstaande zondag zal het altijd lastige VSV in Velserbroek ons op een heet voetbaldagje willen tracteren. Voetballend stelt dat meestal niet zo vreselijk veel voor, maar zij weten als geen ander hoe de messen geslepen moeten worden. Echter wanneer de koppies allemaal een kant op staan en de instelling goed is zie ik ons een goede start van de competitie gaan maken

    EVANZET

    Delen