Cookie beleid VPV Purmersteijn

De website van VPV Purmersteijn is in technisch beheer van VoetbalAssist en gebruikt cookies. Hieronder de cookies waar we je toestemming voor nodig hebben. Lees ons cookiebeleid voor meer informatie.

Functionele cookies

Voor een goede werking van de website worden deze cookies altijd geplaatst.

Analytische cookies

Google analytics Toestaan Niet toestaan

Marketing cookies

Facebook Toestaan Niet toestaan

    welkom bij vpv purmersteijn

    Op onze website vind je allerlei informatie over onze mooie club. Van actuele zaken over wedstrijden en trainingen tot achtergrondinformatie.

    De Meern 2 – Purmersteijn 2 3-3 (2-0)

    Meern De 2 (zon)

    3 - 3

    Purmersteijn 2

    Competitie

    Mannen zondag, 2, hoofdklasse/1e klasse F(HA/1AB): Winnaar B nacompetitie

    Datum

    5 juni 2016 13:30

    Scheidsrechter

    Alhaddad, N.

    Accommodatie

    Onbekend

    In de aanloop naar de zo catastrofaal afgelopen kampioenswedstrijd van het eerste tegen DEM, had ik een oproep gezien aan alle 2e elftal spelers om  “acte de presense” te geven en allemaal naar Beverwijk te komen om hun mede selectie leden te steunen. Volgens mij was het gehele tweede daar aanwezig. Het viel dan ook heel erg tegen dat er bij deze alles beslissende wedstrijd voor promotie naar de reserve hoofdklasse helemaal niemand van hun collega’s, technische staf en bestuur aanwezig was. Slechts ouders, vrienden en kennisen hadden de tocht naar de Meern gemaakt om het tweede elftal te steunen. En natuurlijk, ik begrijp dat de teleurstelling na donderdag groot was en het weer tropisch, waardoor je makkelijk een andere keuze kunt maken. Toch vind ik ( en naar wat ik hoorde, ik niet aleen) het triest dat er helemaal niemand de moeite had genomen om naar de Meern te komen.

    Genoeg hierover, nu de wedstrijd. De eerste tien minuten waren dramatisch. De snelle beweegelijke aanvallers sloegen grote gaten in de onzeker ogende Purmerendse verdediging. Dit leidde al na 3 minuten tot de 1-0 na geklungel in het centrum. De twee nul viel niet veel later. Het middenveld werd totaal overlopen bij een snelle aanval en dezelfde snelle spits als van de 1-0 mocht de stand verdubbelen. Zo, daar kun je dan mee doen op deze mooie zonnige dag. Zowel op het veld als langs de kant keek men elkaar toch wel even doordringend aan. Hoe gaat dit aflopen? Maar toch herpakte het team zich. Niet gelijk met oogstrelend voetbal, maar de strijd werd in ieder geval wel aangegaan. Voorzichtig weden er wat speldenprikken uitgedeeld. Toch kreeg ook de Meern nog een aantal prima kansen, die echter uitstekend door Niels onschadelijk werden gemaakt. Tot aan de rust bleef de stand ongewijzigd en kreeg Rene de kans wat wijzigingen aan te brengen. Net als de week daarvoor herkende je het team niet meer na de thee. Alsof er een enorme bonus aan het einde van de wedstrijd lag te wachten togen 11 Purmerenders ten aanval. Eerst nog een beetje schoorvoetend, maar al snel werd de Meern helemaal zoek gespeeld. Slechts door het maken van veel overtredingen konden de “Blauw Witte Leeuwen” in eerste instantie van doelpunten worden afgehouden, maar dat ze gingen vallen stond zo vast als een huis. Na 15 minuten kwam er een lage bal voor het doel die door Milan keurig werd binnen gegleden. De mee gereisde supporters (en geblesserde teamleden) lieten zich niet onbetuigd. En Purmersteijn ging door. Niet lang daarna veel ook de 2-2 op iedentieke wijze alleen was het nu Kevin die de trekker mocht over halen. De markstedelingen roken nu pas echt “bloed”. De Meern was volledig de weg kwijt en lag als een aangeslagen bokser in de touwen. Een hoge voorzet werd verkeerd beoordeeld en een vedediger kon niets anders meer doen dan Yassin een stevige por in z’n rug te geven. Overbiddelijk wees de uitstekend fluitende heer Alhaddad naar de stip. Tegen alle voetbalwetten nam Yassin zelf de strafschop en schoot hem onberispelijk binnen. De voorsprong werd uitbundig gevierd met de supporters achter het doel. Even sloop er onzekerheid in het team. Wat gaan we doen? Doordrukken of toch even op adem komen. Die paar minuten werden fataal. Nick kreeg een hoge bal ongelukkig op zijn hoofd waardoor de bal voor de voeten van de spits van de Meern terecht kwam. Niels was kansloos op de geplaatste bal en er kon weer van voren af aan begonnen worden. Even leek het er op dat Purmersteijn weer op voorsprong zou komen. Een keurig door Milan ingekopte bal belandde op de lat en de terug komende bal werd door hem alsnog binnen gekopt. De scheidsrechter wees reeds naar de spits, maar de (KNVB) grensrechter stond met zijn vlag omhoog en zorgde er voor dat de goals alsnog werd geannuleerd. Voor de verandering stond ik op een lijn precies achter de grensrechter en het was absoluut geen buitenspel. Milan stond zeker 80 cm voor zijn tegenstander. Maar ok, beter afgekeurd door door een (ondanks zijn fout) onpartijdige KNVB grensrechter dan weer zo’n “thuisvlagger”. Echter in dit tweeluik zijn er wel twee doelpunten onterecht afgekeurd dus dat geeft dan toch ook weer te denken. De resterende tijd werd nog wel geprobeerd weer op voorsprong te komen, maar de accu begon langzaam aan leeg te raken. Het eindsignaal leidde tot een surealistisch tavereel. Aan de ene kant dolblije de Meern spelers en aan de andere kant vreselijk teleurgestelde Purmerenders, die (heel sportief) getroosd werden door hun opponenten.

    Kortom een teleurstellend einde van een heel goed seizoen. Rene en Jeff zijn er in geslaagd om (na een matige start) van dit team een goed voetballen geheel te maken waarin iedereen zijn eigen plekje weet te vinden. Niet iedereen zal tevreden zijn, er kunnen er maar elf spelen. Toch ben ik van overtuigd dat keuzes in alle eerlijkheid genomen worden al zal niet iedereen het daarmee eens zijn, maar dat hou je toch.

    Zoals ieder jaar neem ik de vrijheid om over iedere speler een kort stukjeover hun prestaties te schrijven, zonder dat daar overigens conclusies aan verbinden moeten worden.

     

    Niels:

    In de A junioren wilde je nog wel eens onder een bal door duiken, maar de afgelopen jaren heb je inmiddels bewezen een uitstekende keeper te zijn. Volgens mij heb je nog veel mogelijkheden, zeker gezien die korte periode die je op doel staat.

    Roy:

    Hoe triest is het dat wat je het liefste doet moet stoppen. Na jarenlang belssure leed heb de wijze beslissing genomen je kicksen aan de wilgen te hangen. Ik heb gehoord dat je gelukkig bij het team betrokken blijft als mentor voor de jonge spelers (en voor je vader). Ik weet zeker dat zij veel aan je zullen hebben

    Boy:

    Ik heb het al vaker gezegd, Voetballen tegen Boy is geen pretje. Ik denk dat iedere linksbuiten met een rot gevoel van het veld af stapt. Je kunt hen een of twee maal passeren, maar je komt hem altijd weer tegen. Helaas (voor het team) maar fijn (voor hem) heeft hij er voor gekozen om een aantal maanden Zuid Oost Azie onveilig te maken. Van zijn vader heb ik gehoord dat dit aardig gelukt is. We zien hem vogend seizoen gelukkig weer terug.

    Cornelis:

    Tja, Cornelis, wat moet ik daar nu over schrijven. Kwam een aantal jaren geleden vanuit Marken naar de grote stad en heeft zich heel erg goed ontwikkeld. Is van een ietwat verlegen jongetje veranderd in een echte kerel. Heeft voetballend veel stappen vooruit gemaakt en heeft de eigenschap om onzichtbare overtredingen te maken. Hij gaat na dit seizoen weer terug naar het altijd mooie Marken en we wensen hem daar heel veel succes. Uit het oog betekend niet uit het hart.

    Lester:

    Ook Lester heeft het super goed gedaan. Als een echte “Rambo” gaat hij voorop in de strijd en is in die rol erg belangrijk voor het team. Nooit zal hij de strijdijl begraven voordat de scheidsrechter voor het einde gevloten heeft. Dat hij de stap naar het eerste elftal gaat maken staat voor mij zo vast als een huis. Jammer voor het tweede elftal maar erg fijn voor hem (en zijn nieuwe teamgenoten).

    Mauro:

    Een reputatie komt de paard en gaat te voet zegt men wel eens. Met vorig jaar 4 en dit jaar 3 gele kaarten heeft hij laten merken dat hij erg zijn best doet om van zijn reputatie af te komen. Echter (zoals het spreekwoord eigenlijk zegt) niemand die dat ziet. Moet normaal gesproken het “voetbal” in het team brengen, maar zit ten gevolge van een afgescheurde kruisband tot begin 2017 in de lappen mand

    Leroy:

    Een zekerheidje aan de linker kant zeg ik altijd maar zo. Is een speler die precies weet hoe het spelletje gespeeld wordt. Hij weet van geen opgeven en gaat altijd voorop in de strijd en heeft altijd een enorme drang naar voren. Is een van die spelers die het team nooit zal laten zakken en scoort altijd minimaal een voldoende.

    Dennis:

    Dennis heeft de afgelopen jaren met veel lichamelijke ongemakken te maken gehad. Hielspoor heeft hem heel erg lang aan de kant gehouden. Dit jaar had eigenlijk het jaar van zijn terugkeer moeten worden, maar deze nare blessure stak wederom de kop op. Hij heeft nu de wijze beslissing genomen om nu voor langere tijd er tussen uit te gaan om zodoende kans te krijgen om nu eindelijk volledig te genezen. Ik ga er vanuit dat we zijn gezellige verschijning vaak langs de lijn zullen zien. Zo houdt hij het contact met zijn medespelers en kan hij (als hij weer 100% fit is) weer moeiteloos aanschuiven.

    Dwain:

    Onze ideale schoonzoon heeft dit jaar een beetje tussen het eerste en het tweede gependeld en heeft een wisselend seizoen achter de rug. Het begin was nou niet echt “je dat” maar al doende leert men. Heeft in de tweede seizoenshelft  met dat grote sterke lichaam een paar ijzersterke wedstrijden gespeeld. Naar ik begrepen heb gaat Dwain Purmersteijn verlaten. IK wens hem heel veel plezien en succes bij zijn nieuwe club en weet eigenlijk wel zeker dat we nog vaak aan de van Ijsendijkstraat zullen zien

    Chivano:

    Als ik een speler op moet noemen die stappen heeft gemaakt, is het Chivano wel. Niet dat hij nu gelijk de sterren van de hemel speelt, maar als je weet op wat voor niveau hij een jaar of 4 geleden speelde dat kun je deze conclusie wel begrijpen. Chivano heeft een erg mooie trap en kan makkelijk een mannetje passeren. Echter hij wil vaak net dat ene mannetje te veel passeren en raakt dan (tot grote irritatie van zijn vader) de bal vaak kwijt. Toch denk ik dat wanneer hij wat meer gaat voetballen naar zijn mogelijkheden, we nog veel plezier aan hem zullen beleven.

    Dean:

    Dean heeft het natuurlijk erg moeilijk gehad om goed terug te komen na zijn zware blessure. Dankzij ijzeren discipline en doorzettingsvermogen is hij daar goed in geslaagd. Even dachten we (in de wedstrijd tegen ZAP) dat het weer mis ging, maar gelukkig is dat allemaal weer op zijn pootjes terecht gekomen. Is een op en top vechtjas die op het middenveld zijn mannetje staat.

    Yassir:

    Heeft het erg goed gedaan dit seizoen met als beloning speelminuten in het eerste elftal. Met zijn fluwelen balgevoel en inzicht geeft hij mede vorm aan het middenveld spel. Hij is echter de laatste maanden geblesseerd geraakt aan zijn lies en dat merk je gelijk. Als hij (en Mauro) ontbreken, ontbreekt ook eigenlijk het echte voetbal op het middenveld. Ik neem aan dat hij volgend seizoen weer gaat vlammen.

    Rony:

    Heeft een ongelukkig seizoen achter de rug. Hij is vaak geblesseerd geweest en heeft eigenlijk nog steeds last van allerlei fysieke ongemakken. Toch (en zo kennen we Rony maar al te goed) geeft hij nooit op en is alstijd een keiharde knokker op het middenveld. Hij is degen die altijd het vuile werk op moet knappen voor de vormgevers. Zonder de een werkt ook de ander niet en zo gaat het ook met Rony. Zoals gezegd, een minder seizoen, maar ik weet zeker dat wanneer hij zich voor de volle 100% in de strijd gaat gooien, wij de oude Rony weer terug gaan zien.

    Kevin:

    Soms denk ik dat Kevin aan het winkelen is in het stadje op zaterdag middag, maar ineens laat hij dan zijn voeten spreken. Niet zelden zijn dat hele mooie pennestreken. Maar zoals hierboven vermeldt laat hij het ook wel eens totaal afwaten. Als hij dat achterwege weet te laten , zullen we volgend seizoen nog veel mooie dingen van hem gaan zien.

    Fouzy:

    Fouzy is een van de zes spelers die dit seizoen de stap van de junioren naar de senioren gemaakt hebben. Uit het resultaat kan opgemaakt worden dat die stap goed gelukt is. Fouzy heeft het goed gedaan wisselend op rechts en op links. Hij heeft een gezonde drive naar voren en kan makkelijk zijn mannetje passeren. Echter net als bij Chivano kan het geen kwaad als hij soms de bal eens wat eerder aan een medespeler geeft. Al met al een prima seizoen.

    Luca:

    Door studie en stage kwam Luca dit seizoen vaak maar 1 keer per week aan trainen toe. Gelukkig gaat dit het komende seizoen veranderen (naar wat ik gehoord heb). Toch denk ik dat hij met zijn slimme spel en doelpunten dit jaar een een prima bijdrage heeft geleverd. Mag wel af en toe zijn “prima donna” gedrag achterwege laten.

    Yassin:

    Zoals ik al eens vaker gezegd, het zal je maar overkomen als verdediger dat je tegen Yassin komt te spelen. Dit eenmansleger heeft de (voor een verdediger) irritante eigenschap om, wanneer hij eenmaal beet heeft, niet meer los te laten. Hoe meer verdedigers er tegenover hem staan des te liever hem dat is. Hij gaat volop de strijd aan en komt dan ook niet zelden als overwinnaar uit de strijd. Zou echter wel iets vaker de bal af moeten geven.

    Sirano:

    Heeft door allerlei omstandigheden niet het aantal wedstrijden kunnen spelen als hij gewenst had. Toch heeft hij op de momenten dat hij binnen de lijnen stond zijn waarde bewezen. Ik hoop dat hij volgend jaar meer geluk heeft.

    Kwasi:

     Kwam door allerlei omstandigheden te weinig aan spelen toe, maar wist op de momenten dat het team hem nodig had wel zijn mannetje te staan. Is een vervelend mannetje om tegen te spelen en kan zijn tegenstanders op een positieve wijze uit hun spel halen. Kwasi is een voorbeeld voor alle jonge jongens maar gaat ons helaas verlaten

    Aron:

    Als tweede keeper ben je niet vaak te benijden. Je moet altijd klaar staan wanneer er een blessure geval zich voor doet. De keren dat hij in moest vallen heeft hij dat super en met veel bravoure gedaan.

    Verder hebben Sergio, Joost en Alex nog een positieve bijdrage geleverd waarvoor onze dank. Dat het met de jeugd wel goed zit hebben Donny, Romeo en Milan de afgelopen weken ons laten zien.

    Jeff:

    Als assistent ben je vaak degene die tussen de hoofdtrainer en de spelers in staat. Jeff bezit als geen ander de gave om goed naar de jongens te luisteren en ze van waardevolle adviezen te voorzien. Blijft gelukkig ook volgend seizoen lid van het team.

    Rene:

    Sommige mensen vonden Rene in het begin wat stilletjes langs de lijn. Ik denk dan altijd dat al dat geschreeuw toch niet aankomt en als dat het wel doet luisteren de spelers toch niet. Rene heeft de eigenschap om op geheel eigen wijze zijn ding te doen en dwingt daarbij veel respect af. Dat hij daarbij ook nog niet als een idioot langs de zijlijn staat is alleen maar in zijn voordeel. Gelukkig zien we hem volgend seizoen weer terug.

    Frans:

    Ja Frans, ik heb je al veel lof toegezwaaid vorige week en wil dat dan nog eens dunnetjes over doen. Ook jij zit er wel een naast, maar dat komt dan gewoon omdat je een foutje maakt zoals iedereen. En dat is nou net waarom wij zo blij zijn met je. Niet vanwege dat ene foutje, maar met jou correcte wijze van vlaggen. Ik denk dat al onze tegenstanders daar nog een “puntje aan kunnen zuigen”

    Helaas zit het seizoen d’r op maar gelukkig begint het EK zodat we niet in een al te groot gat vallen. Vakantie ligt in het verschiet voor jullie. Geniet er van met volle teugen. We zien elkaar weer in augustus.

    evanzet

    Delen